De vriendschapsband tussen Gobabis en Smallingerland bestaat nu bijna 15 jaar. Naast het feit dat er erg veel mensen op bezoek zijn geweest, is er ondertussen al heel wat werk verzet, teveel om op te noemen. Wat het zo bijzonder maakt is dat er erg veel organisaties en particulieren zijn die hieraan een stevig steentje bijdragen.

In de afgelopen maand mei heb ik daar (weer) een bezoek mogen brengen. Het was niet de eerste keer.  Dat was in 2005, met dezelfde groep als waarin Peter Stoelinga (zie zijn blog Smallingerland en Gobabis) mee reisde. Zijn weergave van het gevoel is meesterlijk.

Vanaf die tijd die tijd ben ik me gaan bezighouden dat we, naast het bieden van hulp, zo weinig kunnen doen aan de enorme werkloosheid, die er vooral in Epako, de sloppenwijk van Gobabis,  is. Juist door het ontbreken van werk is ontwikkeling zo moeilijk. Rond de 60 % van de mensen in Epako heeft geen werk. Ze leven met hun gezin van het pensioen dat hun bejaarde ouders krijgen (als ze die hebben) of proberen met bedelen en veel minder duidelijke zaken aan hun geld te komen.

In de loop van de tijd heb ik een plan uitgedacht om daar meer werk te creëren. Daarbij ben ik uitgegaan van het feit dat agrarisch werk  overal in de wereld de basis is voor verdere ontwikkeling. Afgelopen mei ben ik daar geweest om te onderzoeken of dat plan kan werken. Twee maanden voor mijn vertrek begreep ik dat de gemeente Gobabis erg positief was over de ideeën die er lagen, reden voor nader onderzoek.

 Ongeveer 15 km vanaf Gobabis is een waterzuiveringsinstallatie. Dit is gebouwd in de verwachting dat er een groot slachthuis in Gobabis zou komen, maar dit is niet doorgegaan. Deze waterzuivering werkt goed en levert ongeveer 50 m3 “schoon” water per uur, wat rechtstreeks in de rivier wordt geloosd. Vlak bij de zuivering ligt een stuk land van 28 hectare.  Goed land, uitstekende grond.

Het idee is om daar een ( rendabele) coöperatie te vestigen, waarbinnen tuinbouw, akkerbouw, veeteelt en fruitteelt kan worden opgezet voor de mensen uit Epako. De coöperatie wordt gerund door de bevolking van Gobabis en door de mensen die er werken. De bedoeling is dat het project wordt opgezet met deskundigheid uit Nederland en Namibië.

Het is niet de bedoeling om alles in één keer te realiseren, daarvoor zouden de kosten te hoog worden, maar ook zou de kans op mislukken erg groot zijn.

Het leuke is ook, dat aan verdere uitbreiding geen eind zit. Naast de bovengenoemde terreinen kun je ook denken aan aanvullende en bijproducten. Als je geiten hebt, kun je ze melken, De melk kun je verkopen, maar je kunt er ook kaas van maken. Van de tomaten die je verbouwd kun je ook tomatensaus maken of, gecombineerd met andere groenten, soepen. Daarnaast kan de zuivering zelf zaken opbrengen zoals methaangas en algen. Je zou zelfs aan een viskwekerij kunnen denken. Ook zou de coöperatie niet alleen produceren, maar ook kennis kunnen inzetten en mogelijk geld in andere projecten kunnen steken. De bedoeling is dat er uiteindelijk een honderdtal mensen werk vinden.

 In mei heb ik onderzocht wat de mogelijkheden zijn. Wat het draagvlak is (is er wel behoefte aan?), welke mogelijkheden voor productie, welke mogelijkheden van afzet van de producten, welke investeringen zijn in eerste instantie nodig, welke kennis is er aanwezig, waar haal ik de andere kennis vandaan, noem maar op.

De maand was te kort, maar ik heb een goed beeld kunnen krijgen van de mogelijkheden, en het is inderdaad mogelijk om een dergelijk project te realiseren. Ook het enthousiasme van de mensen in Gobabis was stimulerend.

Ik ben momenteel bezig om een concreet voorstel te maken voor de gemeenteraad van Gobabis. Ook werk ik op dit moment de plannen verder uit. Daarnaast ben ik hier in Nederland op zoek naar mensen die verder kunnen helpen met de uitwerking van de ideeën. En dan natuurlijk de benodigde fondsen.

Als een van jullie suggesties heeft, hoor ik het graag. Als je meer wilt weten, geef dan maar een gil.