Dat het leven van een acteur niet over rozen gaat, moge duidelijk worden uit onderstaande:
Een van onze acteurs 'woont' al een paar weken in Opeinde. Hij is namelijk te gast bij Anton Pieters. Herman Egbers, waar dit verhaal over gaat, woont in Amsterdam samen met zijn vriendin en dochtertje. Maar hij is de laatste weken weinig thuis geweest; Herman is namelijk in Drachten zijn voorstelling aan het maken.

Een paar weken je familie niet zien, is natuurlijk helemaal niet leuk. Afgelopen week is Herman op een avond naar A'dam gegaan. Niet alleen omdat hij in de studio ten behoeve van de voorstelling nog wat opnames moest maken, maar vooral ook om nog snel vriendin en dochter te zien. Geen overbodig luxe als je bedenkt dat Herman vanaf deze zondag zijn verblijf in Opeinde heeft verruild voor een stek op Terschelling. Want, oh ja, er moet ook nog een voorstelling op Oerol gespeeld worden. Ofwel, Herman komt voorlopig niet thuis.

Geen wonder dat ik vanmiddag onderstaande berichtje van Anton kreeg:

Anton schreef: 'Ik kreeg gisteravond een telefoontje van Herman dat hij in de tuin zat en er niet in kon omdat hij de sleutel aan de sleutelbos had hangen van de school en in Roberts postbakje had gedaan. Hij is maar weer teruggefietst naar Drachten en heeft wat tijd doorgebracht bij Baba. Tien over drie reed ik het erf weer op en zat hij in de stoel te wachten... '

Het leek zo goed bedacht. Herman die zijn sleutelbos achterliet in De Lawei met daaraan de sleutel van de locatie waar de voorstelling gespeeld gaat worden, opdat de licht- en geluidsman de komende tien dagen door zouden kunnen werken aan de voorstelling William Wilson. Hij vergat alleen de sleutel van zijn tijdelijke woonhuis. En De Lawei was inmiddels gesloten. 'Dom', kun je zeggen, 'had hij maar beter op moeten letten.' 'Sneu', kun je ook zeggen, 'hij zal wel moe zijn. Al die weken van huis zijn, weken alleen werken aan je eigen creatieve product, de spanning die voelbaar wordt door de naderende première, al die nieuwe vrienden die je maakt op DWJM...'

Ik heb een treurig beeld op mijn netvlies. Herman midden in de nacht in een tuin in Opeinde wachtend op zijn gastheer. En dat terwijl je liever in je bed had willen liggen, omdat alle rust die je kunt krijgen nodig is. Nu maar hopen dat Anton rozen in de tuin heeft. Zat Herman in ieder geval náást rozen. Want echt, het leven van een acteur gaat niet over rozen...

Ben je nieuwsgierig naar de voorstelling van Herman? William Wilson is te zien tijdens Simmerdeis. Voor vrijdag 26, zaterdag 27 en zondag 28 juni zijn kaarten te koop via www.lawei.nl of via de kassa van De Lawei. Had je al besloten te gaan? Haal dan vast kaarten. Het zou zo leuk zijn als ik komend weekend (als ikzelf ook afreis naar Oerol) Herman een hart onder de riem kan steken met goed nieuws over de kaartverkoop. Een voorstelling maken, is namelijk al spannend genoeg.

Dat is sterk. Zit nog geen vijf minuten tussen