Deze en vorige week ben ik aan het werk met een cliënt die totaal niets van het rekenen begrijpt. Dan is het zo fijn om dan eindelijk een doorbraak te zien. Dat is gisteren gebeurd en ben zo trots op dat kind.
Ik zie ineens de ogen oplichten en vochtig worden.
Heel veel emoties komen vaak daarmee los. Die cliënt heeft al die jaren moeten vechten om het rekenen te begrijpen.
Iedere keer krijg ik dezelfde opmerkingen, nu ook weer. Waarom doen ze dit niet op scholen? Waarom doet meester/juf zo moeilijk?
en is dit het nu???, rekenen is niet eens moeilijk.

Nee rekenen is echt niet moeilijk, het wordt onder andere moeilijk gemaakt door de taal die men erbij gebruikt.
Denk maar aan teller, noemer, opteltal, addendum kwadraat etc. Met zulke woorden wordt het ook uitgelegd.
Voor een beelddenker die in vormen en figuren denkt vaak niet te begrijpen.

Vandaag de laatste dag, de puntje op de i zetten en dan mag ze thuis en op school gaan oefenen.. trainen noem ik dat om beter te worden en vlotter.